آیا زره بدن می تواند از کل بدن محافظت کند؟

مشخصا پاسخ منفی است. تنها یک نوع زره بدن در جهان وجود دارد که می تواند از کل بدن محافظت کند - یک تانک.

 

زره بدن نظامی معمولی در واقع فقط دارای یک صفحه ضد گلوله به قفسه سینه و ناحیه شکم است، شبیه به "محافظ قلب" در زره های میدان جنگ باستانی، برای محافظت از مناطق حیاتی.

 

سر، گردن، اندام ها، شانه ها و کشاله ران را نمی توان با زره بدن محافظت کرد. در شرایط خاص خاص، مانند زمانی که سربازان نیازی به دویدن یا حرکت سریع ندارند و نیازی به حمل تجهیزات زیادی ندارند، می توان از لباس ضد گلوله جامع تری استفاده کرد - لباسی که شامل پانل های جانبی، محافظ گردن و زره ران است. با این حال، چنین سرباز دست و پا گیر در میدان جنگ کاملاً بی تأثیر خواهد بود و فقط سریعتر می میرد. بنابراین، این نوع لباس‌های محافظ معمولاً فقط برای پرسنلی که در خنثی کردن مواد منفجره فعالیت دارند مناسب هستند.

حتی زره ​​های بدن که فقط صفحات جلو و عقب دارند، جنجال هایی را در نیروهای مختلف نظامی به راه انداخته است. وزن جلیقه ضد گلوله نه تنها تحرک سرباز را کاهش می دهد و خستگی را افزایش می دهد بلکه بر زمان واکنش آنها برای تیراندازی نیز تأثیر می گذارد.

 

در جبهه‌های جنگ عراق و افغانستان، میانگین وزنی که سربازان آمریکایی برای هر نفر حمل می‌کردند 53 کیلوگرم بود. بین سال‌های 2004 تا 2007، یک سوم سربازانی که میدان نبرد را ترک کردند، در ستون فقرات، ماهیچه‌ها یا سیستم اسکلتی خود آسیب دیدند که دو برابر آسیب‌های مستقیم جنگی است.

بنابراین، حتی با وجود صفحات ضد گلوله سرامیکی جلو و عقب (با وزن نزدیک به 6 کیلوگرم)، باز هم بار قابل توجهی را بر دوش سربازان تحمیل می کند. گاهی اوقات، فقط قرار دادن یک صفحه در قسمت جلو انجام می شود زیرا احتمال شلیک گلوله به پشت زیاد نیست.

 

02

 

چرا از زره بدن استفاده می کنیم؟

 

شایع ترین علل مرگ و میر در میدان جنگ به دو صورت است:

 

1. اصابت گلوله به سر یا اصابت ترکش ناشی از انفجار.

2. آسیب به قفسه سینه و شکم.

 

این دو علت تقریباً 80 درصد از مرگ و میرهای میدان جنگ را تشکیل می دهند. صدمات وارده به اندام ها اغلب منجر به ناتوانی می شود تا مرگ فوری.

 

بنابراین استفاده از کلاه ایمنی و زره بدن در میدان نبرد می تواند میزان مرگ و میر را کاهش دهد.

 

همچنین پرسنلی در مشاغل خاص هستند که نیاز به پوشیدن زره بدن دارند، مانند نگهبانان امنیتی که پول نقد را حمل می کنند یا افسران پلیس مسلح که مأموریت های ضد تروریسم را انجام می دهند. آنها اغلب با شلیک گلوله مجرمان مواجه می شوند.

 

تک تیراندازها معمولا قلب را هدف قرار می دهند، در حالی که سلاح های گرم مانند تفنگ های دستی معمولاً از فاصله نزدیک به سمت قفسه سینه و شکم نشانه می روند. بنابراین، پوشیدن زره بدن می تواند از بخش قابل توجهی از آسیب های ناشی از شلیک گلوله جلوگیری کند.

اکثر مردم عادی، مگر اینکه افراد مهمی باشند، بعید است که هدف تیراندازان قرار گیرند. با این حال، استثناهایی در این مورد وجود دارد.

 

در طول ناآرامی در شبه جزیره بالکان، سارایوو از 5 آوریل 1992 تا 29 فوریه 1996 توسط ارتش خلق یوگسلاوی و ارتش صرب های بوسنی محاصره شد. ساختمان های متروکه، که در نتیجه بسیاری از غیرنظامیان هنگام راه رفتن در خیابان ها مورد اصابت گلوله قرار گرفتند. اگر زیر کت خود جلیقه ضد گلوله می پوشیدند، می توانستند از آسیب جلوگیری کنند.

 

در جنگ بوسنی، تعداد زیادی سلاح گرم به دست غیرنظامیان رسید. در چنین محیطی که خشونت با اسلحه به دلیل مبارزه برای غذا و اقلام مختلف رایج بود، حتی عادی ترین افراد غیرنظامی نیز باید به فکر تجهیز خود به لباس های ضد گلوله باشند.

 

03

 

برای جلیقه های ضد گلوله از چه موادی استفاده می شود؟

 

جلیقه های ضد گلوله را می توان به دو دسته نرم و سخت تقسیم کرد. جلیقه های ضد گلوله نرم معمولاً از چندین لایه از پارچه کولار و فیبر پلی اتیلن بافته شده خاص ساخته می شوند. این جلیقه‌ها می‌توانند در برابر نفوذ سلاح‌های گرم سبک مقاومت کنند و تناسب راحت‌تری ایجاد کنند، اما فاقد محافظت کافی در برابر گلوله‌های قوی‌تر هستند.

 

علاوه بر این، الیاف جلیقه‌های ضد گلوله نرم می‌توانند به مرور زمان به دلیل قرار گرفتن در معرض نور خورشید و عرق تخریب شوند و آنها را مستعد پیری کند. از نظر مقرون به صرفه بودن، صفحات ضد گلوله به وضوح گزینه بهتری هستند.

جلیقه های ضد گلوله سخت شامل قرار دادن انواع صفحات ضد گلوله در جلیقه ضد گلوله است. مواد مورد استفاده برای صفحات ضد گلوله شامل فولاد، کولار، پلی اتیلن، سرامیک و کامپوزیت سرامیک-PE می باشد.

صفحات ضد گلوله فولادی بسیار ارزان هستند اما دارای اشکالی هستند که بسیار سنگین هستند. آنها معمولاً در میدان جنگ استفاده نمی شوند، اما گاهی اوقات می توان آنها را در پرسنل امنیتی یا پلیس کمکی در کشورهای کمتر توسعه یافته مشاهده کرد.

صفحات ضد گلوله کولار اولین موفق ترین مواد پلیمری بالا بودند که در جلیقه های ضد گلوله استفاده می شدند. یک جایگزین بهتر برای کولار در سال های اخیر پلی اتیلن با وزن مولکولی فوق العاده بالا (PE) است. مواد پلی اتیلن معمولی یک پلاستیک نرم است، اما زمانی که مولکول ها در یک زنجیره بلند در یک راستا قرار گیرند، قوی ترین ماده می شود. این اصل شبیه این است که مولکول‌های کربن در گرافیت، که نرم به نظر می‌رسند، می‌توانند در صورت چیدمان مناسب، به مواد فوق‌العاده‌ای مانند الیاف کربن، الماس و گرافن تبدیل شوند.

در میان مواد صفحه ضد گلوله فعلی، پلی اتیلن سبک ترین است. با این حال، بالاترین سطح حفاظتی که PE می تواند به آن دست یابد، سطح 4 است که در برابر تفنگ های دستی، مسلسل های سبک وزن و سلاح های گرم دست ساز مورد استفاده مجرمان کافی است، اما نمی تواند در برابر تفنگ ها و تفنگ های تک تیرانداز مقاومت کند.

مواد سرامیکی متداول مورد استفاده برای صفحات ضد گلوله، کاربید سیلیکون و اکسید آلومینیوم هستند. اکسید آلومینیوم در اشکال جواهرات با خلوص بالا به نام های یاقوت کبود (آبی) و یاقوت سرخ (قرمز) شناخته می شود، در حالی که کاربید سیلیکون به عنوان موسانیت شناخته می شود. پودرهای کاربید سیلیکون و اکسید آلومینیوم اغلب در چرخ‌های آسیاب و سنگ‌های تیزکننده برای تیز کردن چاقو استفاده می‌شوند، زیرا حتی از سخت‌ترین فولاد سخت‌تر هستند.

 

به عنوان یک کاربر عادی، ممکن است درک جزئیات فنی استانداردهای تست تعیین شده توسط وزارت امنیت عمومی دشوار باشد. اگر جلیقه ضد گلوله می‌خرید، در اینجا چند نکته کلیدی وجود دارد که باید بدانید:

 

- جلیقه های ضد گلوله سطح 4 می توانند گلوله های معمولی 7.62x17mm و 7.62x25mm و گلوله های اسلحه دستی سبک وزن را تحمل کنند.

- جلیقه های ضد گلوله سطح 5 می توانند گلوله های تفنگ 7.62x39 میلی متری را تحمل کنند.

- جلیقه های ضد گلوله سطح 6 می توانند گلوله های تفنگ تک تیرانداز 7.62x54 میلی متری را تحمل کنند.